Er was eens lang geleden…

Het is al een beetje lang geleden dat we nog eens iets op onze blog geschreven hebben, en dit vooral omdat we van 26/05 – 21/06 heel wat bezoek hebben gehad:

Eerst kwamen Mama en Barbara, die met ons reisden van Lusaka via Kafue NP (very remote and wild) naar Livingstone (Vic Falls, tijdens volle maan een lunar rainbow gezien en te voet rhino’’s gezien van dichtbij). Mama besloot om nog enkele dagen langer te blijven en we deden een snelle heen en terugtrip naar Hwange in Zimbabwe (vriendelijke mensen, roaring lions en buffels, buffels, buffels!). Onderweg heeft Delphine malaria gekregen, maar dat is allemaal goed gekomen dankzij de goede zorgen van iedereen.

Vervolgens, op mama’s laatste dag kwamen Ars en Bern om mee te reizen van Vic Falls naar Maun, met stops in Chobe (een van onze meest succesvolle game drives ooit: olifanten, giraffen, luipaard, leeuwen, hyena, buffels, hippo’s, crocs,…), Gweta (prachtige zoutpannen met errond Baobabs en traditional food) en Maun (de Delta eindelijk gezien from within!).

We waren heel blij om iedereen nog eens terug te zien. Tot nu toe het enige dat we missen zijn onze familie en vrienden, al had ik gisteren wel even goesting in frietjes met special saus.

Enkele foto’s:

1

IMG_8433 IMG_8449

IMG_8479 IMG_8501

IMG_8756

IMG_8827 IMG_8877

IMG_8917

IMG_8977

IMG_8992IMG_9035IMG_9128IMG_9245IMG_9294

IMG_0059IMG_0141

IMG_0117

20

IMG_0188

IMG_0224IMG_0574

IMG_0731

IMG_0762

IMG_0840 IMG_0886IMG_1159

IMG_9456

Advertenties

Allo Hippo!

South Luangwa is één van de top parken in Afrika. We logeren aan de Luangwa rivier nabij de ingang van het park. De campsite is niet omheind en dat hebben we geweten. Hippo’s en olifanten bij de vleet, waardoor het soms onmogelijk wordt de toiletten te bereiken… Gelukkig zijn de eigenaars zo lief geweest om een hippo-friendly pool te bouwen: Ipv steile wanden helt het zwembad geleidelijk af zodat een hippo die het zwembad in sukkelt er gemakkelijk terug uit geraakt.

IMG_8231

IMG_8346

IMG_8251IMG_8342

In de voormiddag rijden we zelf in South Luangwa NP rond en zien we the usual…

IMG_8192IMG_8197IMG_8202IMG_8208IMG_8224

‘s Avonds doen we een night drive met gids en krijgen we mating monitor lizards, een luipaard en civet te zien.

IMG_8233IMG_8277IMG_8314

In South Luangwa nemen we met spijt ook afscheid van onze Duitse vrienden Martin en Julia. Zij gaan richting Malawi.

IMG_8335

River Crossings galore

Vandaag wordt het de spannendste dag tot nu toe. De river crossing over de Lundazi staat op het menu. We vertrekken vroeg genoeg op de campsite om veel tijd te hebben aan de rivier. Na een twee uur rijden komen we aan en al gauw zien we dat onze Australier flink wat heeft overdreven over de diepte van de rivier. Martin en ik zijn wat ontgoocheld, we keken ernaar uit om eens iets gevaarlijks te doen… De vrouwen zijn  eerder opgelucht.

Al voor we aankwamen aan de rivier werden we achtervolgd door een bende dorpelingen die allemaal hoopten dat we vast zouden komen zitten, zodat ze tegen betaling ons er terug uit kunnen halen. Delphine is zo slim om hen te zeggen dat ze pas wat krijgen als we de rivier kunnen oversteken zonder vast te zitten. Onmiddellijk beginnen er drie mannen als gekken te graven.

IMG_7931

Het moment is aangebroken om de  oversteek te maken. We negeren wijselijk de goede raad om rechtdoor te rijden, die de dorpelingen ons geven. Met een bocht te maken is het veel minder diep. Met het schaamrood op de wangen zitten we al vast na 3 meter, ik ben in een zanderige put gereden. Tot zover onze verkenningscapciteiten. IMG_7946

Mbv de zandplaten rijden we er terug uit, en gaan dan toch maar rechtdoor. Fluitje van een cent.

IMG_7965IMG_7957

De volgende dagen zullen we nog vier river croissings doen, de ene al wat dieper dan de andere, maar we blijven nooit meer vastzitten.

IMG_7976

Onderweg komen we veel dorpjes en katoenplantages tegen. Zoals overal zijn de Zambianen heel lief.

IMG_8004IMG_7994

Volgende stop is een van Afrika’s topparken: South Luangwe.

Croc Hawaii

We horen van iedereen die we tegenkomen dat het onmogelijk (“that’s not very positive” volgens onze resident German Otto) is om van the Great North road naar de Luangwe vallei te gaan. Het knelpunt is het ponton om North Luangwe uit te gaan en de vele river crossings erna. We laten overal een kaartje achter met de vraag ons  zo snel mogelijk te laten weten als het ponton open is. De river crossings leken ons vooraf vooral spannend.

We moeten ons echter dus langer dan voorzien in de Northern Province bezighouden. Na het bekijken van de gids lijkt ons dat geen zware straf. Er is een plaatsje dat als volgt wordt beschreven: It’s really Robinson Crusoe stuff – just a pure white sandy beach wsheltered in its own bay. Moesten we dus eens bezoeken.

IMG_7727

In Mpulungu doen we nog wat inkopen, ik moet mijn jeans uit Milaan nog laten innemen en we vinden een profesionele naaier.

IMG_7694

Met een prive bootje varen we naar Mishembe. Daar aangekomen worden we verwelkomd door Thomas en Mukupa. Het is zoals het beschreven wordt. We zitten de volgende drie dagen lui op het strand, zelfs de watervallen op 4u wandelen is ons te veel moeite. We zwemmen, snorkelen en vissen om toch een beetje beweging te hebben. Niets gevangen, het vissen bestond uit 2 uur rondpeddelen met wat vislijn en haken in het water. De Afrikanen gebruiken zelfs geen aas…

IMG_7708IMG_7741IMG_7782P1160801

We krijgen een mailtje van iemand binnen: the pontoon is in! We rijden op een dag van Mpulungu naar North Luangwe. Onderweg komen we een Australische overlander tegen die 3u had vastgezeten in de Lundazi rivier. Hij was de eerste dit seizoen die het ponton nam. Hij maakt ons ook bang door te zeggen dat het in onze richting nog moeilijker is dan in de hunne. De oever waar we uit de rivier rijden is heel steil en het water daarvoor komt tot aan het dijbeen. Another expandation!

North Luangwe was landschappelijk dik in orde, maar qua beesten hebben we niet veel gezien. Het hoogtepunt was een glimps van twee sable antelopes.

IMG_7862

Het ponton is in heel goede staat en algauw staan we aan de overkant. We logeren een nachtje aan de Luangwe rivier met zicht op de hippo’s en crocs.

P1160832IMG_8044IMG_7881

Wilderness

Na de swamps waren we van plan terug naar de hoofdweg te gaan via Lavushi Manda NP. Toeval wilde dat we de kersverse manager van het park, Simon, tegenkwamen. Ze zijn van plan het gebied te herstellen (ook hier werd volop gestroopt) en camp sites e.d. aan te maken. Nu is er echter nog niets, maar hij gaf ons wel de GPS coordinaten van de mooiste plekjes in het park, waar we van hem gratis mochten kamperen. Dat laten we ons geen twee keer zeggen. We kampeerden uiteindelijk op een klif met prachtig uitzicht en verkenden het park te voet en voelden ons echte “expandationists”.

IMG_7637IMG_7598IMG_7604IMG_7625IMG_7627IMG_7630

Onze volgende halte was de Muntinondo Wilderness area, uitgebaat door Mike en Lari. Hier werden we op de camp site voor een keer niet lastig gevallen door apen, maar door paarden.

IMG_7641

We deden een prachtige hike naar de hoogste piek van het gebied, vanwaar we een prachtig uitzicht hadden.

Daarna reden we door naar Shiwa Ng`andu. een English estate opgericht in 1911 door Stewart Gore-Brown. Het is een groot gebied met een cattle farm, talrijke dorpjes, een schooltje, een ziekenhuis,…  Het gebied wordt nu uitgebaat door zijn kleinzonen Charlie en Mark Harvey. De laatste baat de campsite uit die aan heerlijke hotsprings gelegen is. We spendeerden een boeiende avond met Mark, die samen met zijn vader de grondlegger is van het gekende North Luangwa NP, deden een hike en genoten van de mooie locatie en hotsprings.

IMG_7669IMG_7681IMG_7682IMG_7688

A Zambian Expandation

Na Nakapulayo reden we dieper de Banguela swamps in. Onderweg passeerden we tientallen dorpjes. Er werd wat afgezwaaid. We kwamen onder andere een jongetje tegen dat ons fier en cool vertelde dat de duikbril die hij op had zijn `shades` waren. IMG_7330

We ontmoetten ook Titus (jammer genoeg geen foto) die het zandpad trotseerde op zijn antieke rolstoel. Made in France, zei hij trots. We maakten ook wat plaats in de auto voor lifters, die lustig meezwaaiden als we andere dorpjes passeerden.

IMG_7333

We bereikten uiteindelijk een indrukwekkende vlakte vol met duizenden antilopen, black lechwe.

IMG_7366IMG_7337IMG_7349

In de swamps organiseerden we een boottochtje. Je kan in deze streek een speciale vogel, de shoebill, waarnemen. Een boottochtje naar de shoebills, oftewel een shoebill expandation (zo noemen we het hier, terwijl ze eigenlijk expedition bedoelen), kostte het dubbel van de prijs vergeleken met een gewone boottocht. Aangezien wij toch niet zo`n birders zijn en gewoon wilden genieten van het mooie landschap, gingen we voor de gewone boottocht. En dat beklaagden we ons niet. Het moeras is adembenemend mooi.

IMG_7571IMG_7586IMG_7405IMG_7407IMG_7553

En onze bootman was zo into shoebills, dat hij het niet kon laten er ons toch een te laten zien, die gevoederd werd door de lokale vissers.

IMG_7504

Shoebill, shoebill, shoebill!!! You want to see the shoebill? There`s the shoebill! Shoebill, shoebill! Look, shoebill! Nog nooit zo`n enthousiaste bootman meegemaakt. En de vogel is verschrikkelijk lelijk…

IMG_7494

The village chicken of Nakapulayo

Het wordt afgezaagd, we weten het, maar we hebben er weer een prachtige week op zitten.

Onderweg ontmoeten we een duits koppel, Martin en Julia, die ook met hun landcruiser aan het reizen zijn. Aangezien de wegen in Zambia net na het regenseizoen niet altijd evident zijn en ook omdat we gewoon goed overeenkomen, beslissen we de volgende etappe van onze reis samen aan te vatten. Vanuit Lusaka reisden we noordwaarts, langs de grens met Congo naar Kasanka NP. Er waren en zijn nog steeds veel stropers aan het werk, dus meer dan 2 puku`s kregen we niet te zien. In feite lopen er in het park meer Game Scouts rond dan game zelf. Toch was het park de moeite, al was het maar om de sympathieke Game Scouts Kingford te ontmoeten, die ons `s ochtends een heerlijk warme douche bezorgde.

IMG_7093

Om het park te bereiken moesten we de rivier oversteken met een pontoon. De Zambianen, hebben we al meermaals ondervonden, zijn doodeerlijk.
“Does it sometimes occur that a car falls into the water?”
”Yeaaah, it sometimes happens”
”Are there crocodiles?”
”Plenty!”

IMG_7194IMG_7159IMG_7183IMG_7188

Een half uur later bereikten we veilig en wel  de overkant.

Na Kasanka logeerden we in het dorpje Nakapulayo. Het dorpje was na 6 maanden isolement door het regenseizoen, net weer bereikbaar via de weg, en wij waren een van de eerste toeristen die langs kwamen. De camp site is een prachtig initiatief van de mensen van het dorp zelf. Zij zagen soms toeristen passeren en vroegen zich af hoe ze ervoor konden zorgen dat deze wat geld zouden spenderen in het Nakapulayo. We kampeerden in het midden van het dorp en werden omringd door de liefste mensen ooit. `s Ochtends, toen we ons hoofd uit de tent staken werden we bijvoorbeeld begroet door de sympathieke Geoffrey, die hele nacht langs onze auto`s gewaakt had.

IMG_7329

IMG_7213IMG_7260

IMG_7302IMG_7319

IMG_7285

Bovendien zijn ze erg trots op hun kippen. “Once you`ve tasted a Nakapulayo chicken, you will never want to eat another chicken again”IMG_7254

De kinderen wilden met ons spelen, dus organiseerden we een spelletje “smijt de blikjes omver”. In het begin lukte dat vrij goed, tot wanneer Carl zei dat de volgende die de blikjes omver kon smijten een coca cola kreeg.IMG_7310IMG_7314IMG_7316IMG_7317IMG_7322IMG_7327

Dan werd het pas echt spannend en door de nervositeit duurde het zeker en half uur voor er iemand in slaagde. Op den duur was heel het dorp present en was het niet alleen meer een spel voor kinderen, maar ook voor de volwassenen. Er werd heel wat afgelachen. Deze stop hadden we voor geen geld willen missen.

We love you!!!

Zambia is geweldig… Het land is prachtig groen en het is heerlijk om aan de Zambezi rivier te kamperen met op de achtergrond geluiden van knorrende nijlpaarden. We genieten hier volop…

Maar het allergeweldigst aan Zambia zijn de mensen. Overal worden we met een brede glimlach onthaald. “You are most welcome!”, zo worden we door iedereen begroet en een parkeerwachter ging zelfs ver dat hij riep: “You are most welcome. We love you!!!”. We zijn onder andere op een barbecue beland waar we in gesprek geraakten met de werknemers van Lafarge.

Zelfs de winkels (of shoping centers) zijn hier friendly.

In het drukke verkeer van Lusaka wachtte ons nog een verrassing, de groenteboer van Asse blijkt een vrolijke, breed lachende Zambiaan te zijn.

In Lusaka stond er een bezoekje aan de kapper voor Carl op het programma

zodat we er helemaal klaar voor zijn om de watervallen, wetlands, kraters en stranden van Noord-Zambia te ontdekken.

The bush and the city

Een hele tijd geleden dat we nog iets hebben gepost, maar we hebben het erg druk met genieten van het leven! en de technologie laat het ook afweten…

Sinds CKGR hebben we:

  • Een black mamba onthoofd (oeps) met Genghis

  • Genghis een onderhoud gegeven in Maun
  • Uitgegaan in de Sports Bar
  • Delphine is naar de kapper geweest
  • Onze goedkoopste maaltijd tot nu 1,5EUR op de parking van de Toyota garage in Maun (pap, saus, beef seswaa en butter nut squash)
  • 4 grote en vette mannetjesleeuwen gezien in Savute

  • Vaak gratis gekampeerd, of toch de prijs naar beneden gekregen
  • Een schokdemper gebroken op weg naar Kasane
  • en we werden door het olifantenverkeer achter onze auto wakker gehouden op de Senyati camp site

We zijn nog altijd heel erg tevreden in ons daktentje en kijken uit naar reizen in Zambia, duidelijk een afrikaanser land

  • Grenscontrole duurt zo’n twee uur in Zambia en maar liefst zes kantoortjes moeten bezocht worden: immigratie, douane, carbon tax, council tax, toll, third party insurance

  • Grenscontrole kost jammer genoeg 250USD, sommige kantoortjes willen enkel dollars andere alleen maar lokale Kwachas
  • Als we stoppen langs de weg worden we onmiddellijk omsingeld door fruit en groente verkopers die de indruk hebben dat we van alles wat ze verkopen min 10 kg nodig hebben

  • We doen onze was hier zelf, in een waterdichte zak laten we onze kleren met water en zeep klotsen op het dak van de auto gedurende een dag en hop, propere kleren
  • In Livingstone ontmoetten we Zoe en Lee opnieuw, sympathiek Australiers. Vooral als irritante Laurens opdaagt en de VAT69 werd geopend
  • Hier zaten we op moment van de post, de hond is geleend voor de foto: