D-Day+1

‘s Ochtends worden we ruw gewekt door Duncan. Ondanks de zware maag van het uitgaan gisteren, springen we uit ons bed en horen we Duncan roepen: your car is ready!

We kleden ons rap aan en springen in Duncans roestige Kever.

Na enkele minuten spannend afwachten bij de gate komt Duncan eindelijk de hoek om met Genghis: we got him, we fucking got him!

IMG_5321IMG_5338

D-Day

We hebben om 12u een afspraak met de douane in het depot vn MSC om onze auto op te halen. Spannend.

De container staat netjes, en in een stuk, klaar aan de receptie.

IMG_5311

Wij mogen er niet bij zijn (en geen foto’s nemen, maar in de verte steekt Duncan zijn duim omhoog dat de auto in orde is. Nu nog afwachten wat de douane zal doen…

Customs guy: what’s in the car? The usual shit?
Duncan: Shit in the front, shit in the back.
Customs guy: OK, I’ll get my stamp.

Dju, haden we onze auto maar vol iPhones gestoken, die kosten hier het dubbele…

Blijkbaar moet de customs man terug naar het hoofdkantoor, hij is niet bevoegd om de stempel buiten het kantoor te gebruiken.

Ik vertrek ondertussen met de huurwagen naar de luchthaven, die moet binnen zijn voor 14u, terwijl Delphine als alle papieren in orde zijn mij samen met Duncan op de luchthaven zou komen ophalen.

Het wordt 15u, 16u, nog steeds geen nieuws en opeens een geweldige anticlimax, MSC is een document vergeten te laten afstempelen en de douane is al gesloten.

Ipv met genghis komen Delphine en Duncan mij oppikken met een bakkie van MSC.

Ze verzekeren dat we de auto morgen zullen krijgen. We verdrinken ‘s avonds ons verdriet samen met de andere overlanders in de Long Bar , waar we intussen al vaste klant zijn en hopen op beterschap morgen. Na zes weken, nog een dagje wachten…